Digitalige Dingen

Nu Sinterklaas en zijn evenknie de Kerstman weer voor de deur staan moeten er traditiegetrouw cadeautjes worden aangeschaft. De vraag wat er dan gekocht moet worden leidt meer dan eens tot hoofdbrekens. Maar niet dit jaar, want wie over een e-reader, ipad of laptop beschikt, die kan je het gratis e-book Monstur & Radeisje cadeau doen.
Het verhaal is geschikt voor kinderen van 6 tot 99 jaar oud en staat vol met gruwelijke grapjes en kleurrijke illustraties.
Hieronder volgt de tekst zoals die op de ‘achterflap’ staat gedrukt:

Monstur heeft zijn buik vol van kinderen eten.
Ze smaken nergens naar en bovendien moet hij
er hele vieze winden van laten.
Als Radeisje, een bijdehand meisje, aan de
beurt is om te worden opgegeten treft ze
Monstur in tranen aan. Monstur bekent dat
hij eigenlijk geen kinderen lust en vreest dat
hij ‘allergistisch’ voor ze is. Radeisje weet wel
raad en stelt voor dat Monstur alleen nog maar
verse bosgroensels op zijn menu zet. Monstur
is niet erg happig op ‘dingen die diep in de
grond groeien,’ maar de geur van geflambeerde
bospaddestoeltjes kan zelfs hij niet weerstaan.
Als Monstur bericht krijgt dat hij is uitgenodigd
voor de jaarlijkse lelijkheidswedstrijd zit hij in
zak en as. Want om die wedstrijd te kunnen
winnen had hij veel meer kinderen moeten eten.
Daar wordt een monster immers pas echt goed
lelijk van. Radeisje bedenkt een plan, waarbij
de bosgroensels goed van pas komen. Zal het
Monstur lukken om de wedstrijd te winnen?

Monstur & Radeisje als e-book downloaden

Wil jij een gratis exemplaar van het e-book Monstur & Radeisje downloaden?
Surf dan snel naar de speciale downloadpagina en plaats meteen even een linkje op Twitter of Facebook. Dan krijgen je vrienden hun kinderen misschien ook een keer stil met een goed verhaal.

Monstur & Radeisje als boek bestellen

Wil je naast het gratis e-book ook een meer tastbare versie van Monstur & Radeisje ontvangen?
Je weet wel, met de geur van versbedrukt papier en met heuse bladzijden die geluid maken wanneer je ze omslaat. Dat kan, zij het in beperkte mate, want de oplage is bescheiden. De kosten voor een paperback-uitvoering van Monstur & Radeisje bedragen 14,95 euro (exclusief verzendkosten). Laat via het contactformulier je gegevens achter, dan stuur ik je meer informatie over de betaalwijze, levertijd, etc.

Reageren

Als je wilt reageren, laat dan een reactie achter onderaan dit bericht. Het is uiteraard ook mogelijk om een bericht te sturen via het contactformulier. Alle feedback is van harte welkom, zowel van kleine als grote lezers.

Len Dumont

Op zaterdag 16 april 2011 zond de Boeddhistische Omroep Stichting een interview uit over mijn twaiku-avontuur op Twitter. Het gesprek is grotendeels opgenomen tijdens een wandeling op de Sint Pietersberg te Maastricht en zit dan ook vol met omgevingsgeluiden. Klik op onderstaande knop om het interview (dat ongeveer een kwartier duurt) terug te luisteren.

Op www.wordle.net kun je een willekeurige tekst invoeren en deze in een grafische “word cloud” laten omzetten. Naarmate een woord vaker voorkomt in de invoertekst, zal het ten opzichte van de andere (minder gebruikte) woorden groter worden weergegeven. Een voorbeeldje: het artikel over twitter dat ik onlangs op dit weblog heb geplaatst ziet er na de wordle-conversie als volgt uit:

Niet verbazingwekkend dat het woord twitter in bovenstaande afbeelding het meest in het oog springt, maar in elk geval boeiend om te zien hoe de afzonderlijke woorden van een tekst betekenisvol kunnen samenhangen binnen een grafische weergave. Tot op zekere hoogte natuurlijk, want om nu te weten te komen wat ik precies over twitter heb geschreven, kun je toch maar beter het originele artikel lezen.

De van oorsprong Japanse haiku is een versvorm waarmee in een paar regels een krachtig gestileerd beeld wordt opgeroepen. Hierdoor leent de haiku zich uitstekend als inspiratiebron voor illustraties. Met minimalistische streken tegen een kleurrijke achtergrond heb ik onderstaande haiku verbeeld in een eenvoudige digitale tekening.

meisje kleurt de dag
op een beschilderde fiets
met hoge snelheid

Ik moet het toegeven: ik ben eigenlijk geen grote fan van twitter, het zogenaamde microbloggen waarbij mensen hun doen en laten in sms-achtige berichtjes van 140 tekens wereldkundig maken. Je zou het kunnen beschouwen als de ultieme kroon op de recente web 2.0 ontwikkelingen, aangezien de collectieve interactie hoogtij viert en iedereen moeiteloos kan bijdragen aan een geheel van … tja, van wat eigenlijk? Waar gaat het over op twitter en wat is de meerwaarde van die eindeloze stroom berichtjes vol persoonlijke niemendalletjes? Ter illustratie hieronder een paar tweets (zo heten de berichten op twitter) die ik in een slordige vijf minuten heb geoogst:

Rarg995: Trying to be funy to a deadline (1 second ago from web)

Tr1shaMarie: Going to school and cosmetology. ah so boring! (1 second ago from web)

BendyFerrets: Turning my brain into sushi by trying to decide what to write (1 second ago from web)

oinkmicah: summer is ending so fast with a blink of an eye! ( (1 second ago from web)

AmberPanda: good night everyone (1 second ago from web)

Goed, de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik bovenstaande tweets heb geselecteerd op basis van het criterium ‘weinig tot nietszeggend’. Hoewel veel berichten ruimschoots aan deze eis voldoen, geldt dit niet voor alles wat er gekrabbeld wordt op twitter. Met enige regelmaat verschijnen er ook echt wel interessante meldingen en doorverwijzingen. En het goede nieuws is, dat je zelf het kaf van het koren kunt scheiden, door te kiezen van welke twitteraar je de tweets wilt zien en van welke liever niet.
Niks mis met al dat getwitter dus, zou je kunnen denken, maar wat zegt deze nieuwe techniek nu over de gebruikers ervan? Kennelijk hebben we met z’n allen de behoefte om elkaar voortdurend op de hoogte te houden van ons wel en wee. In evolutionair opzicht is dit misschien wel wenselijk, aangezien je vast wat kunt leren van de hoogte- en dieptepunten die je soort/twittergenoten voortdurend doormaken. Maar het is voor mij de vraag of het kennisnemen van al deze hoogst subjectieve micro-ervaringen onze eigen ervaring van het leven nu rijker maakt of juist verarmt? Ik ben geneigd het laatste te geloven, want met elke tweet die ik tot me neem verplaats ik me automatisch in het leven van een ander (vaak een vreemde) en raak daarmee een beetje verwijderd van de kern van mijn eigen bestaan. Dat gebeurt trouwens ook tijdens het kijken van televisie, waarbij je eveneens afdwaalt naar een imaginaire wereld en je minder bewust bent van je eigen aanwezig zijn. Wat twitter duidelijk anders maakt, is dat je zelf deelneemt en bijdraagt aan de maalstroom van informatie, waardoor je je nog makkelijker met het medium vereenzelvigt en in het ergste geval een digitaal spiegelleven leidt dat is opgebouwd uit merkwaardige molekuulreeksen van 140 tekens. Met andere woorden, je bent dan letterlijk wat je twittert en bestaat dus ook bij de gratie ervan. De verhalen van fanatieke twitteraars die besluiten te stoppen met twitter en vervolgens door een geestelijk dal gaan lijken dit te bevestigen. Het is dan net alsof ze zichzelf weer moeten hervinden, los van hun illusoire bestaan op twitter.
Okay, ik overdrijf misschien een beetje, maar dat er een vervreemdende werking uitgaat van het verschijnsel twitter durf ik wel te stellen. Persoonlijk heb ik me voorgenomen om twitter op een minder gangbare manier te benaderen, en wel als een kanaal of middel om een oude Japanse dichtvorm mee te beoefenen. Het gaat hier om de Haiku, het beknopte drieregelige vers (met 5-7-5 metrum) dat zich uitstekend leent om in een tweet te worden uitgedrukt. Het is mijn bedoeling om dagelijks één haikumoment (uit het ‘gewone’, analoge leven) in een haiku te vangen en vervolgens op twitter te posten. Dit wil ik een jaar lang uitproberen om te kijken of twitter ook kan fungeren als een zuiver reflectief en poëtisch medium. Bovendien is het een mooie oefening om dichter bij de essentie van het niet-digitale leven te komen, en als twitter juist daaraan kan bijdragen, moet ik straks gelukkig constateren dat mijn hele betoog niets waard blijkt te zijn.

De eerste haiku, of beter nog, twaiku heb ik op 12 mei 2009 gepost en luidt als volgt:

twee grijze duiven
raken elkaar klapwiekend
net niet neergestort

In een tweet ziet dat er zo uit:

lendumont: // twee grijze duiven / raken elkaar klapwiekend / net niet neergestort // #twaiku #haiku 1/365

Klik hier voor een actueel overzicht van de door mij op twitter geplaatste twaiku.
Wil je mijn twaiku-avontuur dagelijks volgen op twitter? Ga dan naar http://twitter.com/lendumont

Let wel, het gebruik van twitter geschiedt volledig op eigen risico.