Barceloca 1
Er is iets vreemds met deze stad
die overdag door drukte is bevangen
en dan het strakke leven leidt
van een gewiekste zakenvrouw
die haar bonte huid verkoopt
veel duurder dan Dali,
Miró of zelfs Picasso
wiens blote doeken, als hoeren belicht
voor de botergeile blikken
van duizenden bewonderaars
worden beklad in de bevrediging
van al die rijke bedelaars.
Het zal haar echt geen zorg zijn
zolang zij haar geld maar krijgt
en men bij het vallen van de duisternis
over zaken slechts nog zwijgt.
Want als de nacht de stad bezoekt
gaat zij uit de strakke kleren
en hult zich in een licht gewaad
dat voor de gekte lijkt gemaakt
en alles hangt aan haar verrukte rokken
laat zich zwieren in het rond…
Tot de zon tevoorschijn komt
en Barça plechtig neervalt
op haar mooie stadse kont.




