Vrucht
Mijn liefde voor jou is als de lente
die zich zachtjes aan ontvouwt
in verse knoppen
vol van verkropt verlangen
een onbestemde maar bewuste drang
te breken met de duisternis
te ontluiken in verwachting
van het verlichte leven
dat zich openbaart in tederheid
voorzichtig opbloeit in
volmaakte kwetsbaarheid
verschiet in het volle rood
van jouw gezwollen lippen
die jouw mond zo mooi omzomen
als vlezige vruchten
waarin de passie lijkt te wonen.
Ik zou ze graag bezoeken
en eindeloos beroeren
mezelf verliezen in jouw zachtheid
gezeteld tussen scherpe hoeken
en ik weet wel
dat ik bij jou
de liefde niet mag zoeken
want je hebt haar al vergeven
en alles wat mijn lippen nu nog voelen
is niet meer dan warme lucht
gevoeld in het voorbijgaan
van een diepe, zware zucht.
Mijn liefde voor jou is als de lente
vol van verlangen
maar ze draagt geen vrucht.
