Tijd
Zes weken verblijf ik ondertussen in El Rama, wat betekent dat ik hier nog maar twee weken zal zijn. Twee volle weken, dat wel, want er staat een hoop op het programma voor de komende dagen. Zo krijgen de docenten vanaf morgen elke dag twee uur les met de Xo, om zo veel als mogelijk op te steken van de korte pilot. Doordat alles nu in een stroomversnelling is gekomen merk ik dat ook mijn beleving van de tijd anders is dan voorheen. Aan het begin van deze reis leken de dagen soms oneindig lang en had ik vaak meer tijd om handen dan me lief was. Hoewel ik ook nu nog tijd zat heb om bijvoorbeeld deze stukjes te schrijven, voelt het toch alsof mijn dagen hier geteld zijn en ik me elk uur meer bewust word van de eindigheid van mijn verblijf. Dat levert trouwens gemengde gevoelens op, want hoewel ik verlang naar de hereniging met mijn geliefden, begin ik me tegelijkertijd steeds meer thuis te voelen in dit vreemde stadje. Begrijp me niet verkeerd, ik moet er niet aan denken om hier een nieuw bestaan op te bouwen of iets van dien aard, maar ik heb er wel mijn weg gevonden en die bewandel ik met steeds lichtere tred. Natuurlijk speelt daarbij een grote rol dat ik me eindelijk een beetje nuttig kan maken met de Xo´s, want stel je voor dat ze helemaal niet meer waren aangekomen, dan zou dit verhaal er anders uitzien vrees ik. Hoe dan ook, ik geniet nu meer van mijn tijd aan deze kant van de wereld en ben ondanks de kleine ontberingen van de afgelopen weken dankbaar dat deze bijzondere ervaring op mijn pad is gekomen (en nog even blijft).
In onderstaande, tamelijk willekeurige selectie tref je achtereenvolgens foto´s aan van een ijsverkoper tijdens een kerkdienst in de open lucht, wachtenden tijdens de burgemeesterverkiezing, een straatbeeld met kinderen en een verlaten fabrieksterrein aan de rand van de stad.


Hoi gringo,
Sorry dat ik nu pas reageer. Ik heb het gewoon erg druk en vergeet eigenlijk gewoon dat jij weg bent. Ik heb dus ook zeker niet alles gelezen op je blog. Heb je in ieder geval nog iets te vertellen als je terug bent. En dat duurt niet zo lang meer. De tijd vliegt.
Volgens mij gaat het wel goed met je. Daar ben ik blij om. Ik wens je nog heel veel plezier daaro. We zien ons binnenkort weer.
groeten,
Marnix
Geplaatst op: 18 november 2008 om 15:08