Lección 2: Even warmdraaien
De Xo is een bijzonder apparaat met een aantal bijzondere functies, waaronder de mogelijkheid om draadloos met een andere Xo te communiceren binnen een afstand van twee kilometer. Prachtig, vooral als het werkt zoals het bedoeld is. In de praktijk blijkt echter dat 15 Xo’s in één ruimte soms de nodige moeite hebben om elkaar te vinden, laat staan daadwerkelijk te communiceren. De eerste groep docenten weet ondertussen precies waar ik het over heb, want vanochtend verliep niet alles even vlekkeloos tijdens het oefenen met een zogenaamde gedeelde chatsessie. Het idee is dat één persoon de chat activeert en de rest vervolgens uitnodigt om deel te nemen aan de activiteit. Klinkt eenvoudig, maar voor een paar Xo’s was de ochtendsessie waarschijnlijk wat aan de vroege kant, want sommige dames hadden de grootste moeite om aan te sluiten bij de door mij geïnitieerde chatsessie. Een paar keer opnieuw opstarten en de docenten een beetje afleiden dan maar, besloot ik, maar ook dat leidde niet in alle gevallen tot een gewenst resultaat. Bij het afsluiten van de les had ik dan ook het gevoel een paar dames een beetje teleurgesteld naar huis te moeten sturen. Tijdens de middagsessie met de andere groep leverde de gedeelde chatsessie daarentegen geen enkel probleem op en als ik niet beter wist zou ik denken dat iemand tijdens de lunch een paar slechte Xo’s had verwisseld met voorbeeldig werkende exemplaren. Nou ja, misschien moesten ze net als ik gewoon nog even warmdraaien en hadden ze daarom niet zoveel zin om meteen al maximaal te presteren. Want, zo weet ik intussen, de Xo is niet alleen een bijzonder apparaat, maar ook een erg eigenzinnig stukje techniek. Ben benieuwd of ze morgenvroeg wel alle 15 paraat staan.
