Helden

Morgen breekt mijn laatste week in Rama aan, die ongetwijfeld voorbij is voor ik er erg in heb. Nog vier dagen lesgeven aan de docenten en dan zit het erop, is het al weer tijd om verder te gaan. Waar naartoe is nog een beetje de vraag, want mijn reisbestemming voor de eerste twee weken van december heb ik nog altijd niet bepaald. Dat heeft ook te maken met de huidige situatie in het land en met name in de hoofdstad Managua, waar de gemoederen nog steeds niet echt tot rust zijn gekomen na de verkiezingen eerder deze maand. Op televisie zie ik nog bijna dagelijks de beelden van gemaskerde relschoppers, die met veel geweld door de straten van Managua trekken. Het mag dan misschien geen wereldnieuws zijn, in de regio maakt men zich in elk geval behoorlijk ongerust over de instabiele (politieke) situatie in Nicaragua. Zelfs geruchten over een op handen zijnde burgeroorlog doen de ronde en ik moet toegeven, het ontneemt me wel een beetje de zin om lekker onbezonnen door het land te gaan reizen. Ik geloof trouwens niet dat het zo’n vaart zal lopen met die burgeroorlog, maar ik heb wel gezien hoe diep geworteld de tegenstellingen hier zitten op politiek gebied en op een kwade dag zou de geschiedenis zich best eens kunnen herhalen. In mijn gesprekken met Ramanese jongeren komt de politiek natuurlijk ook geregeld ter sprake en ik verbaas me vaak over de lichtzinnige, haast romantische manier waarop geweld als gerechtvaardigd middel door sommige wordt verdedigd. De idee te kunnen en mogen sterven voor het vaderland is hier nog altijd springlevend en wordt door velen gekoesterd, net als de vele afbeeldingen van Sandino en Che Guevara trouwens. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de romantische verering van het revolutionaire gedachtegoed voor een groot deel gevoed wordt door de onvrede met de huidige omstandigheden. En ik geloof dat ik het ook wel een beetje begrijp, want als nieuwe helden ver te zoeken zijn in een land dat verscheurd wordt door corruptie en machtspolitiek, dan zijn de oude natuurlijk snel gevonden om de ideologische leemte mee op te vullen.

1 reactie op “Helden”

  1. Jaimy schrijft:

    Hey Len,

    Wat een verhalen! Ik heb zo nu en dan je blogs gelezen en… ik ben onder de indruk! Er werd ooit gezegd “er is geen leven na CWS” en moet je dit eens zien! Goed werk hoor. Geniet nog van je laatste dagen in Rama en veel succes daar.

    Groetjes,
    Jaimy

    Geplaatst op:


Mijn reactie

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.