Verder
Gisteren heb ik afscheid genomen van Rama. Van de mensen die ik er heb ontmoet in de afgelopen twee maanden en van de omgeving. Met het laatste had ik een stuk minder moeite dan het eerste. Merkwaardig toch hoe snel je gehecht kan raken aan personen die tot voor kort volstrekte vreemden waren. Wat de omgeving betreft, die begon me de laatste tijd wel wat te benauwen, dus tijd om verder te trekken. Waar naartoe? Eerst naar Masaya, een rustig stadje net even ten zuiden van de hoofdstad Managua. Van hieruit ben ik vandaag opnieuw naar Managua gereisd, vanwege een bespreking op het ministerie van educatie over de voortgang van het Xo-project in Rama. De vergadering verliep voorspoedig, al was degene met wie we eigenlijk hadden afgesproken verhinderd en moesten we genoegen nemen met een plaatsvervanger. Wat in elk geval goed was om te horen, was dat het ministerie het nut inziet van de Xo en ook bereid is om na te denken over een zinvolle implementatie van het apparaat. Ook werd bevestigd dat de 3000 Xo’s die aan de overheid van Nicaragua zijn geschonken door een Mexicaans telecombedrijf inmiddels zijn toegewezen aan een stuk of 200 basisscholen in het land. De vraag is of 15 Xo’s per school veel zoden aan de dijk zet, maar het is in elk geval een begin en de interesse van het ministerie is gewekt. In Rama overigens, wil de Stedenband volgend schooljaar (februari 2009) van start gaan met 80 Xo’s voor de school waarvan de docenten het pilot-programma hebben gevolgd. Via een roulatie-systeem kunnen met dit aantal meerdere klassen tegelijkertijd en vaker dan eens per week aan de slag met de laptop. Hopelijk leidt deze aanpak tot een geslaagde toepassing van de Xo als volwaardig onderwijsinstrument en gaat Rama als lichtend voorbeeld dienen voor de rest van Nicaragua. Ik heb er vertrouwen in, maar de praktijk moet het uitwijzen en die is en blijft weerbarstig, zeker in dit land. Goed, tijd nu om het project even te laten voor wat het is en verder te kijken, letterlijk in dit geval, want morgen neem ik de bus naar Granada. Deze oude koloniale stad schijnt een zekere allure te bezitten, en daar hou ik wel van, dus dat komt goed uit. De komende drie dagen ben ik er te vinden en daarna zien we wel weer verder. Een mooi begin van mijn vakantie lijkt me.


Hi Len,
Ik wil je van harte bedanken voor alle werk dat je verricht hebt voor dit OLPC project, zowel in Maastricht als in Rama! Met veel enthousiasme, en met meer geduld dan je lief was, heb je het tot een goed einde gebracht. Goed om nu te lezen wat het vervolg kan inhouden. Een meer dan verdiende vakantie ligt op je te wachten. Maar ik verheug me ook op je terugkomst! Veel plezier nog daar!
hartelijke groet,
Frits
Geplaatst op: 3 december 2008 om 0:23Hola Gringo,
Je hebt goed werk verricht daar in de bush. Wat mooi om de koppies van die enthousiaste kids te zien. Educatie, voor ons een vanzelfsprekendheid, is zo belangrijk voor het creëren van kansen. Het leven in dit soort landen wordt soms onterecht(en soms onbeuwst)geromantiseerd. Je hebt kennis gemaakt met de nuchtere werkelijkheid. En je bent een enorme ervaring rijker. Ik heb genoten van je perfect verzorgde reisblog (zoals we van je gewend zijn). Chapeau! Geniet nog even van de mooie hoekjes en van de mensen. See you around.
Edwin
Geplaatst op: 5 december 2008 om 9:34