Berichten uit Rama ~
een reisblog

Vandaag stelt het team van de Stedenband zich aan me voor en vertel ik op mijn beurt het een en ander over mijn achtergrond en de reden van mijn bezoek. Ik vind het interessant om te zien dat Oniel (met zijn 24 jaar) toch al een natuurlijk overwicht lijkt te hebben op de groep met zijn rustige uitstraling en manier van praten. Later op de dag bezoeken Oniel en ik de delegado van Mined, dat is de locale afgevaardigde van het Ministerie van Onderwijs. De man komt sympathiek over en toont volop interesse in de mogelijkheden van de Xo. Hij vertelt dat schooluitval een groot probleem is in Rama en dat met dit apparaat kinderen misschien minder snel geneigd zijn om de school vroegtijdig te verlaten. Ook deelt hij mee dat de minister van onderwijs aanstaande maandag een bezoek brengt aan Rama en dat hij zijn best zal doen om wat tijd in te lassen voor een kleine presentatie van de Xo. Gisteren de burgemeester, vandaag de afgevaardigde en maandag de minister, schiet er door mijn hoofd. De Xo vindt zijn weg naar boven op deze manier wel heel gemakkelijk.

De avond valt vroeg in Rama, waar het rond de klok van vijf begint te schemeren en amper een uur later aardedonker is. Voor de tweede keer zoek ik het restaurant Expresso op, dat in Rama bekend staat als een uitstekende eetgelegenheid. Ik kom binnen en word hartelijk onthaald door de jonge gastheer, die me een handje geeft en vraagt waar ik vandaag wil zitten. Hij geeft me het gevoel dat ik hier al jaren kom eten en als ik mijn biertje geserveerd krijg valt me op dat hij het glas heeft weggelaten en een servetje om het flesje heeft gewikkeld. Ik besef dat hij gisteren gezien heeft dat ik (uit hygiënisch oogpunt) rechtstreeks uit het flesje dronk. Goede service, lekker eten, El Expresso takes it away!