Digitalige Dingen

Hang is een korte animatiefilm waarin ik heb geprobeerd om tekst, beeld en muziek zo te arrangeren dat ze een samenhangend poëtisch geheel vormen. Het onstabiele beeld en de onrustige lettertekens zijn bepalend voor de dynamiek van het filmpje, terwijl de serene muziek van Yann Tiersen soms een tegenwicht vormt en dan de beweging juist weer versterkt. De achtergrondfilm heb ik met mijn fotocamera opgenomen op het Centraal Station van Amsterdam. Tijdens de daarop volgende uitgestrekte treinrit naar Maastricht kwamen de woorden bijna vanzelf aanwaaien (zie bovenstaande animatie).

Het gedicht kun je hieronder nog eens nalezen, maar bekijk liever eerst de animatie, want daarbinnen valt de tekst duidelijk beter op zijn plek:

Hang

Hoe zwaar kan lichtheid vallen?
als het lichaam zich gedraagt
zoals de adem en de geest
los en ongebonden

Maar in leegte verkrampen wij
en zoeken wij houvast
als gevleugelde insecten
die plotseling te water raken

Hoe zwaar kan lichtheid vallen?
als wij de wind omhelzen
en als het water worden
voordat de storm ons verrast

Wij hangen aan het leven
maar hangt het leven ook aan ons?

In crisistijd is het natuurlijk van het grootste belang om je bedrijfje goed in the picture te spelen. Dat geldt trouwens ook voor de tijden waarin het wel allemaal op rolletje loopt, alleen heb je het dan doorgaans te druk met werken. Vandaar, een kleine presentatie om de product awareness een beetje te boosten (om maar eens een goede Nederlandse uitdrukking te gebruiken). Enjoy!

De site The Eco Zoo is wonderlijk mooi vormgegeven en kan met recht een hoogstandje genoemd worden op het gebied van de (Japanse) animatiekunst. Door het bestijgen van een virtuele boom krijg je toegang tot de microbiotoopjes van onder meer een eco-kangaroe en groene geit. Aan de hand van fraaie uitklapboekjes worden de handel en wandel beschreven van alle aanwezige dieren. Werkelijk een lust voor het oog.

Op www.kunstnet.tv is deze maand een uitzending gewijd aan een bijzonder muzikaal tweespan, bestaande uit saxofoniste Aubrey Snell en pianiste Lineke Lever. Centraal staat hun voorstelling Music Hall, waarin het duo fragmenten uit het poëtische oeuvre van Paul van Ostaijen op luisterrijke wijze interpreteert. In speciaal voor deze uitvoering geschreven composities komen de verzen van de Vlaamse dichter muzikaal tot leven en om ook de overige zintuigen te prikkelen worden op een groot scherm animaties vertoond van bekende delen uit de bundel Bezette Stad. Zeer bekend zelfs, althans voor mij, en dat geldt ook voor de animaties, die afkomstig zijn uit mijn doctoraalscriptie en nu figureren in dit unieke samenspel van oude en nieuwe disciplines. Ik denk dat Paul van Ostaijen erg in zijn sas zou zijn geweest met deze voorstelling, waarin de grenzen tussen poëzie, muziek en kunst vervagen en opgaan in de “bonte wemeling” die de dichter zelf herhaaldelijk ervoer in de levendige Music Hall van Antwerpen.