Digitalige Dingen

Vandaag, 24 februari 2010, heb ik mijn 100e twaiku op Twitter geplaatst:

// hoog en verheven / staat de torenhaan glansrijk / in de zuiderwind // #twaiku #haiku 100/365

Je kunt de voorgaande 99 twaiku teruglezen op deze pagina of op mijn Twitter-account.

Voorlopig ga ik nog wel even door met het schrijven van deze korte gedichtjes, zeker nu de lente langzaam aanbreekt, een seizoen dat zich bij uitstek leent voor (micro)poëtische beschouwingen. Bovendien heb ik me voorgenomen om geheel in lijn met het cyclische karakter van de haiku-dichtvorm niet minder dan 365 twaiku te schetsen. Ik heb nog wel een paar seizoenen te gaan dus, maar dat is zeker geen straf, want er valt nog zoveel moois te vangen in drie regels en 17 lettergrepen. Ik verheug me op al die kleine buitenkansen.

Zelfs in het voorjaar, als alles op zijn en haar best is, hangt er over Luik een sfeer van groezelige somberheid. Her en der weet de lente deze permanente zijnstoestand toch te doorbreken en dat levert interessante, ik durf te zeggen, poëtische contrasten op. Hoe dan ook, ga er heen als je in de gelegenheid bent, want nergens geurt het verval zo zoet als in Luik.

luikse lente

bleke gezichten
schieten aangeschoten
tussen vale stralen
zonlicht door

roetzwarte muren
steken somber af
tegen het gifgroen
van vrolijk lenteloof

vuile straten
striemen de lucht
tot heel het voorjaar geurt
naar verbrande bloesem
en geparfumeerd verval

Gifgroen tegen roetzwart

Montagne de Bueren

Klik hier om alle foto’s uit de galerie Luikse Lente te bekijken.

de zwarte aarde geurt
boert en rochelt
verslikt zich bijna in de val
van zoveel zachte regen

de lucht ademt vrij
gemakkelijk in en uit
en stijgt zichtbaar beneveld
naar opgeheven hoofden

jong zweet borrelt op
uit blanke poriën
zon en mannen laven zich
aan deze eerste persing

de lente is een nat seizoen
en iedereen heeft dorst