Digitalige Dingen

Straten vol middagzon
strekken zich loom uit
Schel gerinkel in de lucht
de klank van verkoeling
muziek voor kinderoren
Honden draaien rondjes
om de as van hun bestaan
en vallen duizelig in slaap
Mensen hangen gelaten
in touwen en elkaar
Alleen de tijd verstrikt zich

In de leemte van jouw afwezigheid
schilder ik met fijne streken
de contouren van ons samenzijn
En waar de lijnen elkaar raken
daar zie ik leegte openbreken
en komt het licht weer terug
om met kleuren heel te maken
wat in lieve liefde is gedeeld
zodat het halve zijn in jouw afwezigheid
mij eventjes geen parten speelt.

De dag laat zich hier gelden
en brengt meedogenloos
de laatste druppel aan het licht.

Maar de nacht is ongeduldig
en staat altijd weer vroeg klaar
om overtuigend in te vallen
door al het licht in één klap uit te slaan.

Wat is er met de schemering gebeurd
die nog geen halve schijn van kans maakt
om wat nuance aan te brengen
in dit wrede spel van licht en donker?

Misschien is de schemer wel gevlucht
voor de contrasten in dit land
en komt hij pas weer terug
als de dag wat zachter daagt
en de nacht wat licht verdraagt.

Van 4 oktober tot en met 16 december 2008 verblijf ik in het stadje Rama te Nicaragua.

Voor Stichting Stedenband Maastricht-Rama zal ik in Rama een pilotproject opstarten met de educatieve mini-laptop Xo van One Laptop per Child.

Als je het leuk vindt om mijn ervaringen in Nicaragua te volgen, kijk dan op mijn reisblog:
Berichten uit Rama.

Tot ziens.